Puma Felis concolor (źródło: Pexels).
Otatnia publikacja naukowców z USA (Suraci et al. 2026) analizuje wpływ dużych drapieżników na bezpieczeństwo ruchu drogowego poprzez zmiany w przestrzennym i czasowym użytkowaniu siedlisk przez ich ofiary. Autorzy badają realzcje pomiędzy pumą Puma concolor a jeleniem czarnoogoniastym Odocoileus hemionus columbianus na Półwyspie Olympic w stanie Waszyngton (USA). Celem badań było określenie, czy obecność pum wpływa na rozmieszczenie i aktywność jeleni, a w konsekwencji na częstość kolizji pojazdów z dzikimi zwierzętami.
Obecność pum wyraźnie zmieniała sposób użytkowania przestrzeni przez jelenie. Przy dużej gęstości dróg ich prawdopodobieństwo występowania było o 15% niższe, natomiast w bardziej odległych od zabudowy siedliskach było o 86% wyższe. Jelenie zmieniały również aktywność dobową, zwiększając aktywność w ciągu dnia i ograniczając ją nocą. Zmiany te wiązały się ze znacznym ograniczeniem ryzyka kolizji: przy wysokiej obecności pum prawdopodobieństwo wystąpienia kolizji z jeleniem było niższe o około 67%, a przewidywana liczba kolizji w ciągu pięciu lat spadała o 76%. Zależność potwierdziły również niezależne dane telemetryczne pum i utrzymywała się po uwzględnieniu natężenia ruchu.
Autorzy wskazują, że duże drapieżniki mogą pełnić funkcję swoistej „usługi ekosystemowej” zwiększającej bezpieczeństwo na drogach poprzez wywoływanie zmian w zachowaniu ofiar, a niekoniecznie poprzez ograniczanie ich liczebności. Jednocześnie podkreślają, że wyniki dotyczą przede wszystkim obszarów o niskim i umiarkowanym stopniu zagospodarowania, a obserwowane zależności korelacyjne nie pozwalają jednoznacznie określić ich przyczynowości.